Πρωθυπουργικός τίτλος για το PS2

Η εταιρία MANARI, σχεδίασε για τους λάτρεις των παιχνιδιών καταστροφής και στρατηγικής ένα πρωτότυπο τίτλο αποκλειστικά για το PlayStation 2.
Ο παίκτης παίζει τον ρόλο του πρωθυπουργού μιας χώρας που λέγεται Elladistan. Σκοπός του ήρωα είναι να οργανώσει την αστυνομική δύναμη ώστε να αντιμετωπίσει τους εχθρούς και «κακούς» αναρχικούς που έχουν ξεκινήσει καταστροφές και λεηλασίες στην πρωτεύουσα της χώρας λόγω ενός ατυχήματος που προκλήθηκε από έναν εξοστρακισμό σφαίρας ενός διακεκριμένου αστυνομικού σε ένα παιδί με αποκλίνουσα συμπεριφορά. Αυτή η παράλογη και διαστρεβλωμένη από τους αναρχικούς και αντιεξουσιαστές είδηση εξέγειρε όλο εκείνο το υπόγειο κίνημα που έχει ασφαλώς σκοπό (όπως σε όλα τα παιχνίδια) να κατακτήσουν τον κόσμο.
Ο εξοπλισμός των καλών αστυνομικών έχει πολύ ενδιαφέρον. Αρχικά στο παιχνίδι έχετε την δυνατότητα να χρησιμοποιείτε μόνο παλαιού τύπου δακρυγόνα (από το ’65), γκλομπ και φωτοβολίδες.
Καθώς προχωράτε στο παιχνίδι μπορείτε να αποκτήσετε νέου τύπου δακρυγόνα, καπνογόνα (αυτά του Ολυμπιακού) μέχρι και νευροπαραλιτικά αέρια.
Το A.I. (Artificial Intelligence) του παιχνιδιού παρουσιάζει κάποιες ανωμαλίες. Το παιχνίδι έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε οι αναρχικοί και αντιεξουσιαστές να είναι εξυπνότεροι και οι αστυνομικοί δυσκίνητοι (οι αναρχικοί είναι οπλισμένοι με σήματα αστυνομικά μέσα από το μπουφάν τους και με λοστούς, ενώ οι αντιεξουσιαστές οπλίζονται με ό,τι βρούνε μπροστά τους, από σπαθιά από βιτρίνες που πωλούν διαφημιστικά αντικείμενα του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών μέχρι και κούκλες από μπουτίκ).
Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν οι γραφικές αναπαραστάσεις των καταστροφών. Με τα χρόνια οι σχεδιαστές παιχνιδιών έχουν καταφέρει να αποδώσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το εφέ της φωτιάς. Σε αυτό το παιχνίδι αυτά τα εφέ εντυπωσιάζουν και εκπλήσσουν πέρα από ό,τι έχουμε δει ποτέ σε οποιοδήποτε άλλο τίτλο.
Τα όπλα που έχετε την διάθεσή σας μερικές φορές μπορεί να σας δυσκολέψουν την καταδίωξή σας. Αν πετάξετε πολλά δακρυγόνα θα υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ορατότητας καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού.
Τις περισσότερες φορές η χρήση αστυνομικής βίας μπορεί να επιτευχθεί μόνο όταν ο στόχος – εχθρός είναι ηλικίας κάτω των 15 ετών και τοποθετείται σε ακτίνα 2 μέτρων. Δεν υπάρχει η δυνατότητα ευκολίας κινήσεων σε όλο το παιχνίδι. Τις περισσότερες φορές η διμοιρία σας μένει στάσιμη στο ίδιο σημείο παρότι γίνονται καταστροφές. Και πάλι αν οι καταστροφές λαμβάνουν χώρα σε ακτίνα 2 – 3 μέτρα από εκεί που βρίσκεται η διμοιρία σας τότε μπορείτε να επέμβετε με κατασταλτικά μέσα όπως τα γλομπ και άλλα.
Βασικά στοιχεία όπως ασθενοφόρα, πυροσβέστες και άλλα λείπουν από το παιχνίδι. Προφανώς οι σχεδιαστές είχαν λόγο σοβαρό να μην εισαγάγουν αυτές τις παραμέτρους επειδή φαντάζουν ανούσια σε αυτό το εξαιρετικής πλοκής και σεναρίου παιχνίδι.
Με τον τερματισμό του παιχνιδιού έχετε την δυνατότητα να παίξετε ως αναρχικοί ενάντια στην αστυνομία.
Σας το συνιστούμε ειδικά για τις Άγιες και ειρηνικές μέρες των Γιορτών.

Ήρθαν τα Χριστούγεννα!

MAT Alliance

Σύντομα κοντά σας η κριτική του παιχνιδιού.

Ένα χειριστηριάκι για τον Κωστάκη

Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Αλαβάνο για την έμπνευση: http://www.tvxs.gr/v2161

"Είναι όλα μία παρεξήγηση"

Αντιεξουσιαστής:
Μεταφράζω τον όρο από το Wikipedia: Εκείνος που είναι αντίθετος στον αυταρχισμό που ορίζεται ως πολιτικό δόγμα και καταδικάζει την αρχή της απόλυτης εξουσίας που είναι ο απολυταρχισμός, ο αυταρχισμός, οδεσποτισμός, η δικτατορία και ο ολοκληρωτισμός. Η έννοια αυτή μερικές φορές χρησιμοποιείται εναλλακτικά αντί για την έννοια της "Αναρχίας".

Αναρχία: Είναι μία πολιτική - κοινωνική - οικονομική φιλοσοφία που υποστηρίζει την εξάλειψη όλων τον μορφών υποχρεωτικής μορφοποίησης κυβέρνησης. Η κοινωνία μπορεί να είναι οργανωμένη χωρίς αναγκαστική κυβέρνηση. Περιληπτικά, υποστηρίζει πως η κοινωνία της αναρχίας μπορεί να είναι οργανωμένη και να λειτουργεί κάτω από τις αρχές ήθους που ο κάθε άνθρωπος μονάδα αντιλαμβάνεται σε ατομικό επίπεδο. Ο αναρχισμός δίνει σημασία στην συνεργασία των συνανθρώπων και στην αμοιβαία βοήθεια.

Οι δύο έννοιες είναι πολύ διαφορετικές. Οι αντιεξουσιαστές δεν είναι είναι δόγμα, είναι περισσότερο μια αντιφασιστική αντίληψη σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο πάρα κίνημα. Διακρίνω επίσης πως ο αντιεξουσιαστής ως έννοια δεν είναι σε καμία περίπτωση ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας. Η αναρχία έχει κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις θέτοντας συγκεκριμένες θέσεις που αφορούν την καθημερινή ζωή. Παρόλα αυτά και τις δύο έννοιες τις συνδέουμε με βία.

Και έρχομαι στο προκείμενο:
Η κυβέρνηση (η τωρινή και η τότε) δεν ασκούσε τόσα χρόνια βία και μάλιστα τρομοκρατία; Δεν μας τρομοκρατεί με όλα τα όπλα που έχει; Την εφορία, την ασφάλισή μας, το υπουργικό άσυλο, τις πενιχρές συντάξεις, τις υποκλοπές με την Vodafone, τις κλοπές εις βάρος του Ελληνικού λαού για το Βατοπέδι και τη Siemens, το χασίς στα Ζωνιανά, τα ομόλογα, την αστυνομία; Όλα αυτά δεν είναι κοινωνική και πολιτική βία;
Γιατί θεωρούμε σημαντικότερες τις κατηγορίες προς τους Αναρχικούς και τους Αντιεξουσιαστές, ότι πετάνε πέτρες στα ΜΑΤ;
Και η εντυπωσιακή πραγματικότητα είναι πως οι ίδιοι οι πολίτες έχουν αρχίσει να πετάνε κι εκείνοι πέτρες στην αστυνομία. Δηλαδή είναι κι αυτοί Αναρχικοί και Αντιεξουσιαστές; Προφανώς ναι και με τις δύο ταυτότητες. Με αυτή της φιλοσοφικής έννοιας και αυτή της δημοσιογραφικής μπακαλίστικης ερμηνίας.
Ένα μικρό δείγμα του παρελθόντος από την μεγαλύτερη οργάνωση αναρχικών που υπήρξε στην Ελλάδα και συνδέθηκε απόλυτα με την έννοια της τρομοκρατίας λόγω των αποτρόπαιων δολοφονικών επιθέσεων που έπραξε στο παρελθόν, είναι μία από τις προκηρύξεις της 17Ν. που αναφέρεται στην δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά στις 17 Νοεμβρίου 1985.
Σε καμία περίπτωση δεν εκθειάζω την πολιτική και τις δολοφονικές πράξεις της 17Ν. όμως αυτή η επιστολή στα περισσότερα σημεία της μοιάζει πολύ με τις κραυγές απόγνωσης των μαθητών αυτών των σκοτεινών καιρών.

Μπορείτε να την δείτε εδώ

Για όσους δεν γνωρίζουν την ιστορία, ορίστε και το χρονικό:

(από το Wikipedia)
Ο Μιχάλης Καλτεζάς (1970 - 17 Νοεμβρίου 1985) ήταν μαθητής που σκοτώθηκε κατά την διάρκεια διαδηλώσεων στην επέτειο εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1985. Ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας πυροβόλησε τον Μιχάλη Καλτεζά στο πίσω μέρος του κεφαλιού από απόσταση είκοσι μέτρων καθώς ο νεαρός έτρεχε μαζί με άλλους διαδηλωτές προς την πλατεία Εξαρχείων. Αμέσως μετά το θάνατο του Καλτεζά καταλήφθηκε το παλιό Χημείο στη Σόλωνος και το Πολυτεχνείο. Το πρωί της 18ης δόθηκε η άδεια από την Επιτροπή Πανεπιστημιακού Ασύλου, με πρόεδρο τον πρύτανη Μιχάλη Σταθόπουλο, να μπει η αστυνομία στο Χημείο. Η εισβολή έγινε με χρήση δακρυγόνων, για πρώτη φορά μετά το 1976, και οι αστυνομικοί συνέλαβαν 37 άτομα τα οποία ξυλοκόπησαν, ενώ λίγοι κατάφεραν να φτάσουν στην κατάληψη του Πολυτεχνείου από τους υπονόμους. Αυτή ήταν και η πρώτη άρση ασύλου από την επίσημη θεσμοποίησή του το 1982. Τα επεισόδια στην Αθήνα συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες. Ύστερα από τα γεγονότα ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Μένιος Κουτσόγιωργας υπέβαλλε την παραίτησή του, την οποία ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου δεν έκανε δεκτή. Στις 26 Νοεμβρίου του 1985 η 17 Νοέμβρη, σε αντίποινα για τη δολοφονία του Καλτεζά, επιτέθηκε με βόμβα σε κλούβα των ΜΑΤ κοντά στο Χίλτον, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας αστυνομικός και να τραυματιστούν δεκατέσσερις. O Μελίστας καταδικάστηκε πρωτόδικα σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση με αναστολή και σε δεύτερο βαθμό αθωώθηκε στις 25/1/1990 από το Εφετείο, με δικηγόρο τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο καθώς του αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικό το ότι ήταν "εν βρασμώ ψυχής". Η αθώωσή του προκάλεσε νέα σοβαρά επεισόδια με κατάληψη του Πολυτεχνείου από δυνάμεις της αριστεράς και αναρχικούς.

Υ.Γ.: Κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά...

Κάτω η "Δημοκρατία"

Ο Αλέξης σκοτώθηκε από την σφαίρα ενός "Ειδικού Φρουρού" (κάτι τέτοιους έχουμε κι εμείς στο κτίριο που εργαζόμαστε). Η σφαίρα του τρύπησε την καρδιά. Πόσο ποιητικό φαίνεται: Η εξουσία χτυπά στην καρδιά τα παιδιά της, το μέλλον της.

Έχω εξοργιστεί. Δεν έχω θυμώσει. Με κατακλύζει οργή!
- Για την εμμονή κάποιων που θέλουν να δώσουν μία ταυτότητα στους κουκουλοφόρους όταν εκείνοι απαρτίζονται από παιδιά, αστυνομικούς - προβοκάτορες - παρακρατικούς
- Για την αδράνεια των πολιτών που δεν έχουν πιέσει τα συνδικάτα και σωματεία τους να στηρίξουν τα παιδιά τους, το μέλλον τους

- Για το ότι οι Έλληνες θεωρούν δεδομένο και φυσιολογικό να τον τρομοκρατούν στην εργασία του (οι εργοδότες), στον δρόμο (οι μπάτσοι), στην οικονομική του κατάσταση (το κράτος)
- Για το γεγονός πως ένα παιδί σκοτώθηκε και έχει σπιλώσει την μνήμη του ο Κούγιας, ο Καραμανλής, οι δημοσιογράφοι
- Για το ότι ο Έλληνας έχει μνήμη χρυσόψαρου και ξέχασε την Πάρνηθα, την Ηλεία, το Sea Diamond, το Σάμινα, την Vodafone, την Siemens, το Βατοπέδι και θα ξεχάσει και αυτό μόλις καλογυαλιστούν οι βιτρίνες της Ερμού.
- Για το γεγονός πως πολιτικοί και αναλυτές βγαίνουν στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση και αλληλοκατηγορούνται για λάθη του παρελθόντος μπροστά σε μαθητές χωρίς να ρίξουν μια ματιά στο παρόν (οι μαθητές τους έβρισαν στην εκπομπή του Ευαγγελάτου).
- Για την ισχυρή αστυνομική δύναμη που εμφανίστηκε στην κηδεία του παιδιού πυροβολώντας αδιακρίτως στον αέρα για "εκφοβισμό" (για να εκφοβίσει κάποιος αστυνομικός με το όπλο του, πρέπει να πάρει πρώτα την έγκριση από την διοικούσα αρχή, φαντάζεστε δηλαδή τι διαδικασία χρειάζεται για να πυροβολήσει για να σκοτώσει).

- Για την αδράνεια του κράτους απέναντι στις υλικές καταστροφές

- Για το ότι οι πολίτες φοβούνται περισσότερο για την ασφάλειά τους στους δρόμους και δη μην φάνε καμία αδέσποτη πέτρα στο κεφάλι (πιο πιθανό είναι να φάει ξύλο από τα ΜΑΤ παρά πέτρα από τους κουκουλοφόρους) από το να αφυπνιστούν και να παρατήσουν τους καναπέδες τους και τα τηλεκοντρόλ και να βγούνε στους δρόμους.
- Για την απολογία του αστυνομικού μέσω του κυρίου Κούγια που υπονομεύει την μνήμη του Αλέξη και τις κραυγές απελπισίας των παιδιών.
- Για το ότι θέλουν να πιστέψουμε πως το 90% των σφαιρών που ρίχνονται με όπλο εξοστρακίζονται δεν βρίσκουν τον στόχο τους.
- Για εκείνους που λένε φράσεις όπως: "Ασύμμετρη Απειλή" και τώρα λένε "Αποκλίνουσα Συμπεριφορά" ώστε να μας απενοχοποιήσουν και να ενοχοποιήσουν κάποιους άλλους (αυτούς που θέλουν να φοράνε κουκούλα με "ταυτότητα".
- Για τα λόγια του ειδικού φρουρού που δεν έδειξε καμία μεταμέλεια και υπονόμευσε την ποιότητα του Αλέξη με ψέματα περί αποβολών του από το σχολείο του (ευτυχώς που το σχολείο Μοραΐτη έγραψε μία εξαιρετική επιστολή που αναφερόταν στην αλήθεια).
- Για την στάση της κυβέρνησης. Η μόνη αναφορά που έκανε ήταν σε μέτρα της ανοικοδόμηση των καταστημάτων.
- Για τα ψέματα που ακούμε στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση πως γίνονται επεισόδια στις πορείες όταν κάτι τέτοιο εκείνη τη χρονική στιγμή απέχει τρομαχτικά από την αλήθεια.
- Για την προπαγάνδα των κρατικών καναλιών και την υπέρτατη υποκρισία του κύριου Παυλόπουλου που αναφέρθηκε σήμερα πως οι εποχές της πολιτικής προπαγάνδας μέσα από τα ΜΜΕ είναι ξεπερασμένη εδώ και πολλά χρόνια
- Για το ότι κανείς τελικά δεν παραιτήθηκε σε αυτή τη χώρα λες και κάνουν όλοι καλά τη δουλειά τους
- Για την στάση της αντιπολίτευσης και των λοιπών κομμάτων που τελικά κατέληξαν να τρώνε το ένα το άλλο πάνω πριν καλά καλά την κηδεία του παιδιού.
- Για την διαφήμιση του Αλογοσκούφη που έπαιξε ταυτόχρονα σε όλα τα κανάλια την ημέρα που έγινε παρανάλωμα η Αθήνα. Σκεφτείτε αυτή την διαφήμιση την πληρώσαμε όλοι μας επί 10 εκείνα τα 15 δευτερόλεπτα.
- Τέλος με εξοργίζει πως κανείς μα κανείς δεν ακούει αυτά τα παιδιά. Δεν τα άκουσε όταν μάχονταν στους δρόμους για το άρθρο 16, δεν τα άκουγε κανείς όταν βροντοφωνάζανε τα αθάνατα συνθήματα "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία", δεν τα ακούει κανείς ούτε τώρα με το σύνθημα "Κάτω η Δημοκρατία". Αν με 35% εκλέγεται κυβέρνηση, αν εμπλέκονται υπουργοί και βουλευτές σε τρομαχτικής ισχύς σκάνδαλα και τις σκαπουλάρουν έχοντας το πολιτικό άσυλο, αν η κυβέρνηση δίνει 28 εκατομύρια στις τράπεζες όταν οι πολίτες της ανήκουν εν γνώσει της στην κατηγορία των 700 ευρώ, τότε ούτε κι εγώ την θέλω αυτή τη Δημοκρατία.
Θα κλείσω με την συγκλονιστική επιστολή των μαθητών που έστειλε η ΠΟΣΔΕΠ στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ.
«Μη ρίχνετε άλλα δακρυγόνα, εμείς κλαίμε κι από μόνοι μας»

«δεν είμαστε γνωστοί άγνωστοι, ούτε κουκουλοφόροι, είμαστε τα παιδιά σας».
«Θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο. Βοηθήστε μας. Δεν είμαστε τρομοκράτες, 'κουκουλοφόροι', 'γνωστοί - άγνωστοι'. Είμαστε τα παιδιά σας. Αυτοί, οι γνωστοί- άγνωστοι... Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Έχουμε ορμή

-μη σταματάτε την ορμή μας. Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη 'βιτρίνα', παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε. »
"Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε. Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. Μάταια. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. Υλη παντού. Αγάπη πουθενά. Πού είναι οι γονείς; Πού είναι οι καλλιτέχνες; Γιατί δεν βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν; μας σκοτώνουν. Βοηθήστε μας...».

Μπορείτε να κατεβάσετε το T-Shirt για να το τυπώσετε σε στάμπα από εδώ

Τα λόγια είναι περιττά

Ευχαριστούμε τον SensualMonk για την ιδέα του