Ένα χειριστηριάκι για τον Κωστάκη

Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Αλαβάνο για την έμπνευση: http://www.tvxs.gr/v2161

"Είναι όλα μία παρεξήγηση"

Αντιεξουσιαστής:
Μεταφράζω τον όρο από το Wikipedia: Εκείνος που είναι αντίθετος στον αυταρχισμό που ορίζεται ως πολιτικό δόγμα και καταδικάζει την αρχή της απόλυτης εξουσίας που είναι ο απολυταρχισμός, ο αυταρχισμός, οδεσποτισμός, η δικτατορία και ο ολοκληρωτισμός. Η έννοια αυτή μερικές φορές χρησιμοποιείται εναλλακτικά αντί για την έννοια της "Αναρχίας".

Αναρχία: Είναι μία πολιτική - κοινωνική - οικονομική φιλοσοφία που υποστηρίζει την εξάλειψη όλων τον μορφών υποχρεωτικής μορφοποίησης κυβέρνησης. Η κοινωνία μπορεί να είναι οργανωμένη χωρίς αναγκαστική κυβέρνηση. Περιληπτικά, υποστηρίζει πως η κοινωνία της αναρχίας μπορεί να είναι οργανωμένη και να λειτουργεί κάτω από τις αρχές ήθους που ο κάθε άνθρωπος μονάδα αντιλαμβάνεται σε ατομικό επίπεδο. Ο αναρχισμός δίνει σημασία στην συνεργασία των συνανθρώπων και στην αμοιβαία βοήθεια.

Οι δύο έννοιες είναι πολύ διαφορετικές. Οι αντιεξουσιαστές δεν είναι είναι δόγμα, είναι περισσότερο μια αντιφασιστική αντίληψη σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο πάρα κίνημα. Διακρίνω επίσης πως ο αντιεξουσιαστής ως έννοια δεν είναι σε καμία περίπτωση ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας. Η αναρχία έχει κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις θέτοντας συγκεκριμένες θέσεις που αφορούν την καθημερινή ζωή. Παρόλα αυτά και τις δύο έννοιες τις συνδέουμε με βία.

Και έρχομαι στο προκείμενο:
Η κυβέρνηση (η τωρινή και η τότε) δεν ασκούσε τόσα χρόνια βία και μάλιστα τρομοκρατία; Δεν μας τρομοκρατεί με όλα τα όπλα που έχει; Την εφορία, την ασφάλισή μας, το υπουργικό άσυλο, τις πενιχρές συντάξεις, τις υποκλοπές με την Vodafone, τις κλοπές εις βάρος του Ελληνικού λαού για το Βατοπέδι και τη Siemens, το χασίς στα Ζωνιανά, τα ομόλογα, την αστυνομία; Όλα αυτά δεν είναι κοινωνική και πολιτική βία;
Γιατί θεωρούμε σημαντικότερες τις κατηγορίες προς τους Αναρχικούς και τους Αντιεξουσιαστές, ότι πετάνε πέτρες στα ΜΑΤ;
Και η εντυπωσιακή πραγματικότητα είναι πως οι ίδιοι οι πολίτες έχουν αρχίσει να πετάνε κι εκείνοι πέτρες στην αστυνομία. Δηλαδή είναι κι αυτοί Αναρχικοί και Αντιεξουσιαστές; Προφανώς ναι και με τις δύο ταυτότητες. Με αυτή της φιλοσοφικής έννοιας και αυτή της δημοσιογραφικής μπακαλίστικης ερμηνίας.
Ένα μικρό δείγμα του παρελθόντος από την μεγαλύτερη οργάνωση αναρχικών που υπήρξε στην Ελλάδα και συνδέθηκε απόλυτα με την έννοια της τρομοκρατίας λόγω των αποτρόπαιων δολοφονικών επιθέσεων που έπραξε στο παρελθόν, είναι μία από τις προκηρύξεις της 17Ν. που αναφέρεται στην δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά στις 17 Νοεμβρίου 1985.
Σε καμία περίπτωση δεν εκθειάζω την πολιτική και τις δολοφονικές πράξεις της 17Ν. όμως αυτή η επιστολή στα περισσότερα σημεία της μοιάζει πολύ με τις κραυγές απόγνωσης των μαθητών αυτών των σκοτεινών καιρών.

Μπορείτε να την δείτε εδώ

Για όσους δεν γνωρίζουν την ιστορία, ορίστε και το χρονικό:

(από το Wikipedia)
Ο Μιχάλης Καλτεζάς (1970 - 17 Νοεμβρίου 1985) ήταν μαθητής που σκοτώθηκε κατά την διάρκεια διαδηλώσεων στην επέτειο εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1985. Ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας πυροβόλησε τον Μιχάλη Καλτεζά στο πίσω μέρος του κεφαλιού από απόσταση είκοσι μέτρων καθώς ο νεαρός έτρεχε μαζί με άλλους διαδηλωτές προς την πλατεία Εξαρχείων. Αμέσως μετά το θάνατο του Καλτεζά καταλήφθηκε το παλιό Χημείο στη Σόλωνος και το Πολυτεχνείο. Το πρωί της 18ης δόθηκε η άδεια από την Επιτροπή Πανεπιστημιακού Ασύλου, με πρόεδρο τον πρύτανη Μιχάλη Σταθόπουλο, να μπει η αστυνομία στο Χημείο. Η εισβολή έγινε με χρήση δακρυγόνων, για πρώτη φορά μετά το 1976, και οι αστυνομικοί συνέλαβαν 37 άτομα τα οποία ξυλοκόπησαν, ενώ λίγοι κατάφεραν να φτάσουν στην κατάληψη του Πολυτεχνείου από τους υπονόμους. Αυτή ήταν και η πρώτη άρση ασύλου από την επίσημη θεσμοποίησή του το 1982. Τα επεισόδια στην Αθήνα συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες. Ύστερα από τα γεγονότα ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Μένιος Κουτσόγιωργας υπέβαλλε την παραίτησή του, την οποία ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου δεν έκανε δεκτή. Στις 26 Νοεμβρίου του 1985 η 17 Νοέμβρη, σε αντίποινα για τη δολοφονία του Καλτεζά, επιτέθηκε με βόμβα σε κλούβα των ΜΑΤ κοντά στο Χίλτον, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας αστυνομικός και να τραυματιστούν δεκατέσσερις. O Μελίστας καταδικάστηκε πρωτόδικα σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση με αναστολή και σε δεύτερο βαθμό αθωώθηκε στις 25/1/1990 από το Εφετείο, με δικηγόρο τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο καθώς του αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικό το ότι ήταν "εν βρασμώ ψυχής". Η αθώωσή του προκάλεσε νέα σοβαρά επεισόδια με κατάληψη του Πολυτεχνείου από δυνάμεις της αριστεράς και αναρχικούς.

Υ.Γ.: Κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά...

Κάτω η "Δημοκρατία"

Ο Αλέξης σκοτώθηκε από την σφαίρα ενός "Ειδικού Φρουρού" (κάτι τέτοιους έχουμε κι εμείς στο κτίριο που εργαζόμαστε). Η σφαίρα του τρύπησε την καρδιά. Πόσο ποιητικό φαίνεται: Η εξουσία χτυπά στην καρδιά τα παιδιά της, το μέλλον της.

Έχω εξοργιστεί. Δεν έχω θυμώσει. Με κατακλύζει οργή!
- Για την εμμονή κάποιων που θέλουν να δώσουν μία ταυτότητα στους κουκουλοφόρους όταν εκείνοι απαρτίζονται από παιδιά, αστυνομικούς - προβοκάτορες - παρακρατικούς
- Για την αδράνεια των πολιτών που δεν έχουν πιέσει τα συνδικάτα και σωματεία τους να στηρίξουν τα παιδιά τους, το μέλλον τους

- Για το ότι οι Έλληνες θεωρούν δεδομένο και φυσιολογικό να τον τρομοκρατούν στην εργασία του (οι εργοδότες), στον δρόμο (οι μπάτσοι), στην οικονομική του κατάσταση (το κράτος)
- Για το γεγονός πως ένα παιδί σκοτώθηκε και έχει σπιλώσει την μνήμη του ο Κούγιας, ο Καραμανλής, οι δημοσιογράφοι
- Για το ότι ο Έλληνας έχει μνήμη χρυσόψαρου και ξέχασε την Πάρνηθα, την Ηλεία, το Sea Diamond, το Σάμινα, την Vodafone, την Siemens, το Βατοπέδι και θα ξεχάσει και αυτό μόλις καλογυαλιστούν οι βιτρίνες της Ερμού.
- Για το γεγονός πως πολιτικοί και αναλυτές βγαίνουν στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση και αλληλοκατηγορούνται για λάθη του παρελθόντος μπροστά σε μαθητές χωρίς να ρίξουν μια ματιά στο παρόν (οι μαθητές τους έβρισαν στην εκπομπή του Ευαγγελάτου).
- Για την ισχυρή αστυνομική δύναμη που εμφανίστηκε στην κηδεία του παιδιού πυροβολώντας αδιακρίτως στον αέρα για "εκφοβισμό" (για να εκφοβίσει κάποιος αστυνομικός με το όπλο του, πρέπει να πάρει πρώτα την έγκριση από την διοικούσα αρχή, φαντάζεστε δηλαδή τι διαδικασία χρειάζεται για να πυροβολήσει για να σκοτώσει).

- Για την αδράνεια του κράτους απέναντι στις υλικές καταστροφές

- Για το ότι οι πολίτες φοβούνται περισσότερο για την ασφάλειά τους στους δρόμους και δη μην φάνε καμία αδέσποτη πέτρα στο κεφάλι (πιο πιθανό είναι να φάει ξύλο από τα ΜΑΤ παρά πέτρα από τους κουκουλοφόρους) από το να αφυπνιστούν και να παρατήσουν τους καναπέδες τους και τα τηλεκοντρόλ και να βγούνε στους δρόμους.
- Για την απολογία του αστυνομικού μέσω του κυρίου Κούγια που υπονομεύει την μνήμη του Αλέξη και τις κραυγές απελπισίας των παιδιών.
- Για το ότι θέλουν να πιστέψουμε πως το 90% των σφαιρών που ρίχνονται με όπλο εξοστρακίζονται δεν βρίσκουν τον στόχο τους.
- Για εκείνους που λένε φράσεις όπως: "Ασύμμετρη Απειλή" και τώρα λένε "Αποκλίνουσα Συμπεριφορά" ώστε να μας απενοχοποιήσουν και να ενοχοποιήσουν κάποιους άλλους (αυτούς που θέλουν να φοράνε κουκούλα με "ταυτότητα".
- Για τα λόγια του ειδικού φρουρού που δεν έδειξε καμία μεταμέλεια και υπονόμευσε την ποιότητα του Αλέξη με ψέματα περί αποβολών του από το σχολείο του (ευτυχώς που το σχολείο Μοραΐτη έγραψε μία εξαιρετική επιστολή που αναφερόταν στην αλήθεια).
- Για την στάση της κυβέρνησης. Η μόνη αναφορά που έκανε ήταν σε μέτρα της ανοικοδόμηση των καταστημάτων.
- Για τα ψέματα που ακούμε στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση πως γίνονται επεισόδια στις πορείες όταν κάτι τέτοιο εκείνη τη χρονική στιγμή απέχει τρομαχτικά από την αλήθεια.
- Για την προπαγάνδα των κρατικών καναλιών και την υπέρτατη υποκρισία του κύριου Παυλόπουλου που αναφέρθηκε σήμερα πως οι εποχές της πολιτικής προπαγάνδας μέσα από τα ΜΜΕ είναι ξεπερασμένη εδώ και πολλά χρόνια
- Για το ότι κανείς τελικά δεν παραιτήθηκε σε αυτή τη χώρα λες και κάνουν όλοι καλά τη δουλειά τους
- Για την στάση της αντιπολίτευσης και των λοιπών κομμάτων που τελικά κατέληξαν να τρώνε το ένα το άλλο πάνω πριν καλά καλά την κηδεία του παιδιού.
- Για την διαφήμιση του Αλογοσκούφη που έπαιξε ταυτόχρονα σε όλα τα κανάλια την ημέρα που έγινε παρανάλωμα η Αθήνα. Σκεφτείτε αυτή την διαφήμιση την πληρώσαμε όλοι μας επί 10 εκείνα τα 15 δευτερόλεπτα.
- Τέλος με εξοργίζει πως κανείς μα κανείς δεν ακούει αυτά τα παιδιά. Δεν τα άκουσε όταν μάχονταν στους δρόμους για το άρθρο 16, δεν τα άκουγε κανείς όταν βροντοφωνάζανε τα αθάνατα συνθήματα "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία", δεν τα ακούει κανείς ούτε τώρα με το σύνθημα "Κάτω η Δημοκρατία". Αν με 35% εκλέγεται κυβέρνηση, αν εμπλέκονται υπουργοί και βουλευτές σε τρομαχτικής ισχύς σκάνδαλα και τις σκαπουλάρουν έχοντας το πολιτικό άσυλο, αν η κυβέρνηση δίνει 28 εκατομύρια στις τράπεζες όταν οι πολίτες της ανήκουν εν γνώσει της στην κατηγορία των 700 ευρώ, τότε ούτε κι εγώ την θέλω αυτή τη Δημοκρατία.
Θα κλείσω με την συγκλονιστική επιστολή των μαθητών που έστειλε η ΠΟΣΔΕΠ στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ.
«Μη ρίχνετε άλλα δακρυγόνα, εμείς κλαίμε κι από μόνοι μας»

«δεν είμαστε γνωστοί άγνωστοι, ούτε κουκουλοφόροι, είμαστε τα παιδιά σας».
«Θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο. Βοηθήστε μας. Δεν είμαστε τρομοκράτες, 'κουκουλοφόροι', 'γνωστοί - άγνωστοι'. Είμαστε τα παιδιά σας. Αυτοί, οι γνωστοί- άγνωστοι... Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Έχουμε ορμή

-μη σταματάτε την ορμή μας. Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη 'βιτρίνα', παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε. »
"Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε. Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. Μάταια. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. Υλη παντού. Αγάπη πουθενά. Πού είναι οι γονείς; Πού είναι οι καλλιτέχνες; Γιατί δεν βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν; μας σκοτώνουν. Βοηθήστε μας...».

Μπορείτε να κατεβάσετε το T-Shirt για να το τυπώσετε σε στάμπα από εδώ

Τα λόγια είναι περιττά

Ευχαριστούμε τον SensualMonk για την ιδέα του

Fable(lous)?

Απορώ με αυτή την Microsoft. Φαίνεται πως το έχει κάνει σύστημα. Πάντα ανακοινώνει δύο χρόνια πριν την κυκλοφορία ενός παιχνιδιού ή κονσόλας (βλέπε Halo 3, την κονσόλα XBOX 360). Φυσικά και αυτό έχει το αντίτιμό του. Μέχρι τώρα έχουν κυκλοφορήσει κορυφαία παιχνίδια όπως το Assassin's Creed και το Elder's Scrolls III, παιχνίδια έξυπνα, διαφορετικά από ό,τι έχουμε δει, με γραφικά που συναρπάζουν και gameplay που εθίζει. Έχουμε συναντήσει παιχνίδια που άφησαν εποχή από το 2004 (με την κυκλοφορία του ΧΒΟΧ 360) μέχρι και σήμερα, με το μέλλον μας επιφυλάσσει ακόμα πιο ενδιαφέροντες τίτλους. Μέσα στον Οκτώβριο λοιπόν, μετά από δύο χρόνια που η Microsoft το ανακοίνωσε, κυκλοφόρησε στα καταστήματα το Fable II.
Για όσους δεν γνωρίζουν:
Το Fable ήταν ένα παιχνίδι ρόλων που είχε σχεδιαστεί αποκλειστικά για την κονσόλα XBOX που την εποχή που κυκλοφόρησε ανέτρεψε την κοινοτοπία των παιχνιδιών περιπέτειας και περιήγησης με γραμμική πορεία. Στο παιχνίδι ο παίκτης είχε την δυνατότητα να αναλάβει αποστολές, να αγοράσει κατοικίες οι οποίες του παρέχουν ένα εισόδημα, να παντρευτεί, να κάνει σεξ με την γυναίκα του, να χρησιμοποιήσει γκριμάτσες και εκφράσεις και τέλος και σημαντικότερο να αποφασίσει ποιό δρόμο να ακολουθήσει. Τον καλό ή τον κακό. Ο ήρωας αποκτά φωτοστέφανο όταν είναι ανιδιοτελής, φροντίζει για το καλό της πόλης και των κατοίκων της και "φροντίζει" την γυναίκα του. Κέρατα αποκτά όταν το είδος των αποστολών που ολοκληρώνει εξυπηρετεί σε προσωπικό όφελος και κατά συνέπεια βλάπτει τους τους κατοίκους της Alvion. Με απλά λόγια, αν σκοτώσεις, κλέψεις, σκοτώσεις την γυναίκα σου, κάνεις έξωση από σπίτια, παντρευτείς την πλούσια και κακιά ο ήρωας αποκτά μία απόχρωση κόκκινη και βγάζει κέρατα (βλέπε Darth Maul). Αν βοηθάς, σκοτώνεις μόνο τους κακούς και δεν κερατώνεις την γυναίκα σου, αποκτά την όψη αλμπίνου και πάνω από το κεφάλι του αιωρείται ένα φωτεινό στεφάνι. Ο ήρωας γερνάει φυσικά και μέχρι να τερματιστεί το παιχνίδι γίνεται σχεδόν χούφταλο (αλλά με τρομερές δυνάμεις... λέμε τώρα). Το παιχνίδι ήταν επιτυχία. Και τώρα, μετά από περίπου έξι χρόνια η δεύτερη συνέχεια. Φαντάστηκα πως με τα σημερινά δεδομένα, τις τεχνολογικές αλλαγές, το πιο ώριμο κοινό πως το νέο Fable θα έσκιζε κυριολεκτικά. Έκανα λάθος. Το παιχνίδι είναι μία λίγο καλύτερη έκδοση από εκείνη που μας είχε συνεπάρει μερικά χρόνια πριν. Τα μόνα καινούρια χαρακτηριστικά που έχουν προστεθεί είναι:
1. Η δυνατότητα επιλογής θηλυκού ή αρσενικού ήρωα από την αρχή του παιχνιδιού
2. Σε περίπτωση που έχει μείνει ταπί ο ήρωας μπορεί να βγάλει εύκολα χρήματα με εργασία σε ξυλουργείο, ή σε μπυραρία, ή σε σιδηρουργείο.
3. Ο ήρωας έχει την δυνατότητα να παντρευτεί κάποιον/α ιδίου φίλου (αυτό πράγματι έχει πλάκα)
4. Υπάρχει ένας σχετικός πλουραλισμός σε γκριμάτσες και εκφράσεις που μπορεί ο ήρωας να πάρει.
5. Από την αρχή του παιχνιδιού ο ήρωας έχει μαζί του έναν σκύλο ο οποίος μπορεί να εκπαιδευτεί και να κυνηγά, να ψάχνει για θησαυρούς και θαμμένα αντικείμενα και να βοηθά στις μάχες.
6. Τα γραφικά ασφαλώς έχουν σχετικά καλυτερεύσει εφόσον το μηχάνημα που τα παράγει είναι πολύ δυνατότερο από τον πρόγονό του.
7. Το βασίλειο της Alvion είναι πράγματι εντυπωσιακά τεράστιο και προκαλεί τον παίκτη να το εξερευνήσει.
Στην ουσία το παιχνίδι δεν είναι ικανό να τραβήξει την προσοχή του κοινού. Δεν περιέχει καμία απολύτως καινοτομία, η πορεία του είναι γραμμική εφόσον οι πράξεις του ήρωα μπορούν μόνο να χαρακτηρίσουν τον ήρωα καλό ή κακό και τέλος τα γραφικά και ο γενικότερος σχεδιασμός αφήνουν τον ώριμο gamer παγερά αδιάφορο (αφορά όσους έχουν παίξει παιχνίδια όπως το Elder's Scrolls και Morrowind). Ευχόμαστε στο μέλλον η Microsoft να μας παρέχει πρωτοπόρους τίτλους και να κάνει περισσότερη έρευνα που αφορά το μέλλον των παιχνιδιών αντί να αναμασά τα ίδια και τα ίδια και να τα πουλάει με μικρές παραλλαγές.

Η κονσόλα κάνει το παιχνίδι ή το παιχνίδι την κονσόλα;

Κάθε παιχνιδομηχανή έχει την ιδιαιτερότητά της. Ο ιδιοκτήτης της συνήθως την αγοράζει λόγω των απαιτήσεων που έχει ανάλογα με τις τεχνολογικές τάσεις που κάνουν την εμφάνισή τους σαν ομανίτους (στα Κρητικά σημαίνει «μανιτάρια») κάθε 6 μήνες.
Ευτυχώς οι κονσόλες δεν ζουν μόνο 6 μήνες αλλά 5 χρόνια (λέμε τώρα). Όμως εμείς εδώ δεν θέλουμε να πούμε ποια είναι η καλύτερη παιχνιδομηχανή στην αγορά (φυσικά ξέρουμε όλοι ποια είναι :P)
Μερικές φορές δεν αγοράζουμε ένα μηχάνημα μόνο διότι έχει bluray ή έχει τρομερή κάρτα γραφικών ή επειδή ταιριάζει με τον καινούριο iMac.
Μερικές φορές αγοράζουμε ένα μηχάνημα μόνο και μόνο επειδή ένα παιχνίδι σχεδιάζεται αποκλειστικά γι αυτό και η μοναδικότητά του σε σχέση με πολλούς άλλους παράγοντες το κάνουν επίσημα «λόγος αγοράς κονσόλας».
Αναλυτικά:
PS3: Ο μόνος λόγος αγοράς αυτού του wanna-be καταπληκτικού μηχανήματος είναι το παιχνίδι Little Big Planet που αναμένεται σε λίγες εβδομάδες στα ράφια των καταστημάτων. Πρόκειται για ένα παιχνίδι σχεδιασμένο από την Sony για το Sony PlayStation 3 που προσομοιώνει έναν φανταστικό κόσμο σε σχέση με τους κανόνες της φυσικής. Ο παίκτης σχεδιάζει μία πίστα με χαρτόνια, κορδόνια, κονσερβοκούτια, Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια (και ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς) σε όλα τα μεγέθη (η κλίμακα δεν παίζει ρόλο). Έπειτα, καλείται να τερματίσει την πίστα με έναν πάνινο ήρωα της επιλογής του (θυμάστε την σειρά διαφημίσεων της Opel);
Εκπληκτικά γραφικά, τέλεια προσομοίωση των αντικειμένων σε σχέση με το μέγεθός τους και το υλικό τους . Το καλύτερο παιχνίδι που είχε βγάλει ποτέ η Sony.
ΧΒΟΧ 360: Ωραία κονσόλα, άσπρη όμως χωρίς το Gears of War δεν αξίζει μία. Τώρα λοιπόν που κυκλοφορεί η δεύτερη συνέχεια του παιχνιδιού ετοιμαστείτε για τρελό “Splatter” καθώς το Epic Games έχε ανακοινώσει από πέρυσι τις τρομερές γραφικές αναβαθμίσεις που θα κάνουν και τον ποιο hard core gamer να μην μπορεί να κοιμηθεί . Ρεαλισμός (εχμ οκ δεν είναι και πολύ ρεαλιστικό να κυνηγάς εξωγήινους με το αλυσοπρίονο) στο έπακρο και φωτισμοί που θα μας αφήσουν με το στόμα να χάσκει (όχι το σκυλί «χάσκι», αν και στις δύο περιπτώσεις τρέχουν σάλια).
PSP: Όχι, δεν είναι το Lego Indiana Jones (το οποίο ήταν εκπληκτικό και στην έκδοση για PSP) ούτε το σουρεαλιστικό Echochrome. Δύο παιχνίδια είναι υπεύθυνα για την άμεση αγορά ενός PSP και παραδόξως είναι παραγωγές και σχεδιασμός Sony.
Το Loco Roco και το Pata Pon που είναι παρόμοιας αισθητικής παιχνίδια έχουν δύο ιδιαιτερότητες. Η πρώτη είναι πως κυκλοφορούν αποκλειστικά για την κονσόλα PSP και η δεύτερη είναι η διαφορετικότητά τους από ό,τι έχουμε δει μέχρι τώρα στον κόσμο του Gaming. Αναλυτικά, το Loco Roco έχει σαν ήρωα ένα κίτρινο πλάσμα χωρίς πόδια, ή χέρια παρά μόνο μία κεραία (η οποία παίζει ρόλο ντεκόρ) και ένα παχουλό σώμα. Όμως μπορεί να κυλάει προς μία κατεύθυνση. Με τα κουμπιά L και R καλείστε να γείρετε τον κόσμο στον οποίο βρίσκεται δεξιά ή αριστερά για να κυλήσει το μικρό χοντρό κίτρινο ον. Όσα περισσότερα λουλούδια φάει τόσο πιο χοντρό γίνεται. Επειδή όμως μετά από ένα σημείο και έπειτα γίνεται θεόχοντρο και καλείται να περάσει μέσα από κάποιες μικρές τρύπες, μπορεί να διασπαστεί σε μικρότερα κίτρινα όντα με κεραία - ντεκόρ. Αφού περάσουν τα κίτρινα όντα το εμπόδιο μπορούν να επανενωθούν.
Το Pata Pon είναι παρόμοιας φιλοσοφίας. Ο παίχτης είναι ο θεός μερικών όντων κυκλικού σχήματος και τα όντα αυτά για να μπορέσουν να επιζήσουν, δηλαδή να κυνηγήσουν, να σκοτώσουν τους εχθρούς από τους οποίους απειλούνται, ζητούν από τον θεό τους (εμάς δηλαδή) να τους δώσει τον μαγικό μουσικό ρυθμό της επιβίωσής τους. Τα κουμπιά του PSP, δηλαδή ο κύκλος, το τετράγωνο, το χι και το τρίγωνο αντιστοιχούν σε μία δισύλλαβη μελωδία. Εμείς, ο θεός που αγαπάει αυτά τα στρογγυλά πλάσματα, πρέπει να ακολουθήσουμε τον ρυθμό σε συνδυασμό με το μουσικό κομμάτι που αντιστοιχεί σε διάφορες δράσεις, όπως την επίθεση, την άμυνα, το βάδισμα και άλλα.
Και τα δύο παιχνίδια είναι άξια πέρα των προσδοκιών ενός παίχτη PSP όχι μόνο για την αισθητική τους αλλά για την ευφυΐα που αφορά τον τρόπο παιχνιδιού. Μόνο η Sony μπορεί να σχεδιάσει τέτοιες καινοτομίες στα παιχνίδια της!
Wii: Εδώ έχουμε πρόβλημα διότι το Wii από μόνο του είναι το εν δυνάμει μηχάνημα για ακόμα καλύτερα παιχνίδια. Με το Wii Fit το gaming θα αλλάξει διάσταση. Διάολε μέχρι και ποδόσφαιρο θα μπορούμε να παίξουμε κυριολεκτικά. Όμως πέρα από τους προσωπικούς εκθιασμούς που εκφράζω κατά καιρούς γι αυτή την μικρή και προσιτή κονσόλα και πέρα από το γεγονός ότι ακόμα και ο Tony Stark έχει μία τέτοια στο εργαστήριό του (όταν βαριέται να παίζει τον IronMan παίζει Star Wars Force Unleashed) τα παιχνίδια που προσθέτουν την ανάγκη αγοράς της είναι δύο. Το Okami της Capcom το οποίο είχε κυκλοφορήσει πριν από λίγα χρόνια για την αντίκα PS2 πραγματικά αξίζει υποκλίσεις. Η αισθητική του, η πλοκή του και το σενάριό του μαζί με την χρήση του «ουράνιου πινέλου» μαγεύει για πολλές ώρες, εφόσον το παιχνίδι είναι τεράστιο! Το δεύτερο παιχνίδι (οκ είναι εντελώς υποκειμενική η άποψη εφόσον είμαι Star Wars freak) είναι το Star Wars Clone Wars. Όταν κυκλοφόρησε το Wii δεν σκεφθήκατε ποτέ την δυνατότητα να κρατήσετε στα χέρια σας το Wii Remote και να το κουνάτε πέρα δώθε σαν να είναι φωτόσπαθο; Ε, τώρα με αυτό το παιχνίδι (και το Star Wars: The Force Unleashed) αυτό το όνειρο έγινε πραγματικότητα. (θυμάμαι πως μικρή είχα έναν πράσινο φωσφοριζέ χάρακα και το κουνούσα πέρα δώθε στο σπίτι φαντάζοντας πως κρατάω φωτόσπαθο – έκανα που και που ζημιές και η μητέρα μου μετά με κυνηγούσε με τον αγαπημένο μου χάρακα). Η υπέρτατη ευτυχία είναι όταν κουνάτε το φωτόσπαθο βγαίνει και ο αντίστοιχος ήχος από το ηχείο του Wii Remote. Τα συγκεκριμένα παιχνίδια όμως πέρα από όλα αυτά τα μαγικά πράγματα έχουν την δυνατότητα να προσομοιώνουν την κίνησή σας και να την μεταφράζουν στην οθόνη της τηλεόρασής σας. Πιστέψτε με, είναι πολύ κουραστικό να είσαι Jedi. Μετά από 40 λεπτά είσαστε έτοιμοι για ύπνο.
Αυτά είναι τα παιχνίδια και αυτές οι κονσόλες. Διαλιέχτε και πάρτε ανάλογα με το γούστο σας, την τσέπη σας (μερικοί δεν λογαριάζουν την τσέπη τους) και τις προτιμήσεις σας.
(Νομίζω μετά από αυτό το άρθρο καταλάβαμε όλοι ποια εννοώ την καλύτερη παιχνιδομηχανή μέχρι τώρα).

Το Console Gamez ανανεώνεται!

Μετά από τόσα χρόνια που βρίσκεται στον αέρα αυτός ο τόπος, χρειαζόταν μία ανανέωση στην αισθητική του και στον σχεδιασμό του. Με μεγάλη δυσκολία κατάφερνα τον τελευταίο καιρό να ανανεώσω το περιεχόμενο εφόσον οι σελίδες όλες είναι στατικές. Οι προγραμματιστικές μου γνώσεις είναι περιορισμένες και όλες οι ανανεώσεις των σελίδων γίνονταν "με το χέρι".
Για την ώρα έχει ξεκινήσει το σχεδιασμός των ιστοσελίδων με νέο design και νέα προοπτική που αφορά περισσότερες παροχές σε δωρεάν desktop και console wallpapers. Τα "Νέα" του Console Gamez θα μας τα παρέχουν και άλλοι συνεργάτες που θα εργαστούν αφιλοκερδώς γι αυτόν τον τόπο με βασικό γνώμονα, την αγάπη τους για τα παιχνίδια. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσους επισκέπτονται τον τόπο μας και υποσχόμαστε καλύτερο περιεχόμενο και συχνότερες ανανεώσεις.

Φιλικά Cyberella

Υ.Γ.: Πατήστε την εικόνα και δείτε ένα sneak peek.